W

2008 roku Tollef Fog Heen (Varnish Software) napisał i wykonał pierwsze szkice do szkolenia „Varnish System Administration„. Od tego czasu rozwój nad materiałem przejął Kristian Lyngstøl (Varnish Software). W 2011 roku do przystosowania materiałów dla webdeveloperów został poproszony Jérôme Renard (39Web). Tak cała przygotowana treść została połączona w jedną zwartą publikację, która została opublikowana i udostępniona on-line 28 marca 2012 roku jako „Varnish Book” na licencji Creative Commons CC-BY-NC-SA.
czytaj całość »

K

iedy zapisujemy dane na dysku – nie koniecznie są one tam zapisywane. Jądro przechowuje pamięć podręczną wielu rzeczy, a ciągłe zapisywanie danych na dysku wymaga wiele pracy przy wykonywaniu, której należy wszystkie inne procesy również wykonywać szybko i sprawnie. Dlatego przechowywanie wielu procesów i danych w pamięci z pewnością jest z korzyścią dla wydajności systemu, ale czasami po prostu chcemy mieć wolną pamięć RAM od niepotrzebnych informacji, a dane zapisane na dysku.
czytaj całość »

T

rzeciego grudnia 2009 roku firma Google oddała własne serwery DNS do publicznego użytku. Jest to projekt bardzo zbliżony do OpenDNS. Ma on zapewnić jego użytkownikom szybkość odpowiedzi resolwerów DNS, ich bezpieczeństwo oraz niezawodność w działaniu. Szybkość i niezawodność osiągnięto dzięki zapewnieniu odpowiedniej obsługi klastrów złożonych z serwerów DNS; równoważeniu obciążenia (ang. load-balancing) zapytań do resolwerów DNS jak i zastosowaniu mechanizmu aktywnego prefetchingu.
czytaj całość »

D

jbdns jest zestawem programów, który uważany jest za bardzo bezpieczny do obsługi usług DNS (posiadają bardzo wysoką odporność na ataki DNS Amplification oraz Cache Poisoing). Programy te – autorstwa Daniela Julius’a Bernstein’a (znanego wcześniej z autorstwa programu Qmail) powstały w odpowiedzi na wiele błędów, niedociągnięć i luk odkrytych w programie BIND.
czytaj całość »

S

poofing to dobrze znane pojęcie w dziedzinie bezpieczeństwa opisujące sytuację, w której osoba bądź program z powodzeniem podszywa się pod inną bądź inny. Powszechną techniką jest tutaj ref-tar spoofing. Smart spoofing IP opiera się na kombinacji zatruwania cache’u ARP, translacji adresów sieciowych (NAT) i routingu.
czytaj całość »